Nostalgische woensdag (week 35) - 26 augustus 2020

Over poetsen en verzamelen.

Als er iets is waarmee ik een haat-liefde verhouding heb is het poetsen. Ik hou ontzettend van poetsen, en kan echt genieten van een oppervlakte die er glanzend, stofloos en liefst bacterievrij (hallo Dettol) bijligt. 

Ok, waar zit dan de haat-verhouding, want dit was de liefde?

De haat in haat-liefde zit ‘m vooral in hetgeen voorafgaat aan het poetsen, namelijk opruimen. Opruimen is, laat ik vooral een kat een kat noemen, voor ondergetekende, nogal een zwart-wit aangelegenheid. Ik kon alles wat laten bijeenkomen, om dan plots, als door een wesp gestoken (figuurlijk, want ben allergisch aan wespen) een rasechte Vlaamse Marie Kondo te worden en alles nog net niet op kleur en alfabetisch te ordenen. 

Dus echt haat kan je dit natuurlijk niet noemen, maar bon en enfin, ik zit er maar mee.

Enne…waar zit dan de nostalgie, want is dit niet nostalgische woensdag? Hah, nu komt-ie. Ook vroeger had ik best wel last van opruimstress, en op een aantal geregelde momenten per jaar hoorde daar dan een plan en goeie moed bij. Eind augustus is zo een vaste waarde, ook nu ik de schoolbanken al lang ontgroeid ben.

Eind augustus heeft voor mij altijd al de verwachting van een nieuw seizoen en nieuwe kansen gehad. De zomer begint meestal af te zwakken, de dagen worden voelbaar korter, de reclamefolders staan weer vol fonkelnieuw schoolmateriaal…en ik moest en zou het allemaal heel gestructureerd aanpakken dit keer! Nieuwe kansen, weet je wel?

Nu ben ik altijd nogal sterk gehecht geweest aan alles wat stationery betreft. Vroeger heette dit trouwens gewoon bureau- of schoolmateriaal haha. Maar “stationery” klinkt wel hip, en leuk, en zo erg bij-de-tijd.

En daar sluipt het tweede stukje van de titel binnen, verzamelingen.

Het briefpapier waar ik vorige week over ging schrijven namelijk. Ik had een aantal sets briefpapier, maar vond het papier te mooi om echt brieven op te schrijven, zoiets. Misschien herkenbaar voor sommigen, maar eerder lachwekkend voor vele anderen. I know, but hey, wie heeft geen gekke kantjes?

Hierbij dus alweer een stukje verklaring waarom ik in de boxen graag zo wat leuke papierblokjes en boekjes en pennen,… verwerk. Ben er zelf helemaal gek op. Worden ook uitvoerig getest alvorens te verkopen! Dit zijn voor mezelf echt allemaal kleine gelukskes, blaadje voor blaadje! Want, ondanks alle moderne technologie (die ik ook niet meer kan missen, toegegeven!) blijf ik voor eeuwig en altijd verknocht aan het “oldskool” schrijven. Door een doos herinneringen gaan en handgeschreven boodschapjes vinden, of tekst achter op een foto…mooi toch, en zo, mja, toch wel wat nostalgie!

Tot slot, het rommelen vordert goed, mijn eind-augustus-opruimplan loopt vlotjes, en tussendoor geniet ik van de heerlijke frisse geur van poetsproduct, vermengd met de geur van verwachting, en een kleurrijke herfst in ‘t verschiet.

En ik kijk dus uit naar september, all fresh en nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Keep safe en geniet van de kleine gelukskes doorheen jouw dag,

Annelies 


Geef een reactie

Hou er rekening mee dat de reacties eerst worden gecontroleerd op spam alvorens gepubliceerd te worden.

Deze site wordt beschermd door recaptcha en het privacybeleid en de servicevoorwaarden van Google zijn van toepassing.