Over pizza, olifanten en rust - 26 januari 2021

Hi hoi! Zoals reeds aangekondigd, ben ik de afgelopen dagen aan de slag gegaan met de tips, aangereikt door een van mijn vriendinnen, Kristien (www.organice.be). Wil je deze nog eens nalezen, check de vorige blog.

Helemaal mee? Oké, we gaan ervoor! De ene eet dus een olifant in hapjes, ik heb een pizza in punten verdeeld. Concreet? Er stonden een heel aantal boxen klaar (in mijn hoofd), deze moesten nog samengesteld en gefotografeerd worden. Mijn reactie in het gesprek hierover: “Oh, dat doe ik wel effe”. Kristien lacht dan *bulderlach*. Ze kent mij intussen al heel erg goed, en hoewel ik blijf geloven dat “effe” bestaat, realitycheck: there is NO such thing as “effe”.

 Op naar de “betere” manier. De pizzatechniek deed mij mijn project in “pizzapunten” verdelen. Prioriteit? De resterende planboxen. Later in te plannen? Alle andere boxen ?. Dus ik ben aan de slag gegaan met slechts één categorie, wat eigenlijk wel rust bracht in mijn hoofd… ook had ik het gevoel een “to do” te kunnen afvinken (zeg nu zelf, wat is heerlijker, in welke planner of lijst dan ook, een vinkje te zetten, check!). Geslaagde tip dus! Ga ik ook toepassen op mijn kleerkast binnenkort, niet àlle kleren op het bed gooien om uit te zoeken, maar kast per kast.

Een van de andere tips (die ik al tijden te horen krijg) is dat ik ook rust moet inplannen. Dat is een moeilijkere… ik ben nogal van het type dat altijd voor iedereen wil klaarstaan, en er zijn natuurlijk ook altijd nog to do’s. Op alle gebied. Want volgens Kristien kan je volgende vergelijking maken, als je benzinetank leeg is, stopt je auto met rijden. Regelmatig bijtanken dus! Vorig weekend ben ik dan ook tegen mijn innerlijke drang ingegaan om maar verder te doen en het weektempo aan te houden, wat was daarvan het resultaat?

Vrijdagavond bekeek ik mijn lijstjes en besloot om op zaterdag extra rust in te plannen (en bij uitbreiding ook op zondag). Ik heb zelfs voor het eerst op zondag mijn telefoon een paar uur op vliegtuigstand gezet (overwinning!). Wat daarbij voor mij heel belangrijk was, was dat het ingepland stond. Als een “to do”. Geen schuldgevoel, gewoon, broodnodig eigenlijk na maanden 7/7 werken (dit is geen tip, zo moet het dus niet!).

Wow zeg, de rust die plots in mijn hoofd kwam (en in huis). Even niet constant ronddwarrelen met boxen, inpakpapier en stickertjes, nee, gewoon eventjes “ik”. Zelfs een bad genomen (mét de heerlijke badtruffels). Practice what you preach, zoiets?

Ben ik nu helemaal om naar totale rust en zen? Dat nog niet helemaal, de aard van het beestje blijft er wel een stukje inzitten. Voor herhaling vatbaar? Zeker wel! Door hier en daar “rustblokjes” in te plannen, en ook zo te benoemen, voel ik mezelf nu al meer in balans geraken. En is dat het niet waar het allemaal om draait? Evenwicht, balans, en vooral de Kleine Gelukskes die je daardoor voor jezelf en je omgeving in ruil krijgt!

Nu ga ik verder op zoektocht naar organisatie met een nieuwe uitdaging, bepaalde routines inplannen om meer tijd te creëren. See ya soon!

Tot gauw, Annelies


Geef een reactie

Hou er rekening mee dat de reacties eerst worden gecontroleerd op spam alvorens gepubliceerd te worden.

Deze site wordt beschermd door recaptcha en het privacybeleid en de servicevoorwaarden van Google zijn van toepassing.